Interview Martin Fondse

Op welke leeftijd ben je geïnteresseerd geraakt in muziek???

Voor zover ik me kan herinneren was die interesse er altijd al. Maar wellicht wat meer ontwikkeld toen ik een jaar of 5 a  6 was. Vrienden van mijn ouders hadden een piano en dat instrument intrigeerde mij het meest, Mn grootvader zijn harmonium is ook een, zij het bescheiden, invloed geweest op mn keuze voor een toetsinstrument. 

Wanneer ben je begonnen met muzieklessen? Welk instrument?

Bij de eerder genoemde vrienden van mijn ouders, meer specifiek, bij Sarien Bout ben ik begonnen met pianolessen toen ik een jaar of 7 was. Zij heeft als ik me niet vergis, mijn ouders ook overgehaald om zelf een piano aan te schaffen. Vrij kort daarop, een jaar misschien, ben ik naar de Zeeuwse Muziekschool verhuisd om les te krijgen van Stoffel Gunst, die voor mijn gevoel voor eeuwig verbonden is geweest aan dit instituut.

Was je op de basisschool al een muzikaal talent??? 

Ach, wat kan ik daar zelf over zeggen? Ik speelde graag piano en maakte mijn eerste liedjes en muziekstukjes. Wilde al wel graag veel zelf verzinnen en het klassieke repertoire aanpassen. Ik hield al van improviseren en had een goed ontwikkeld harmonisch gevoel. (Mijn ouders hebben daar nog vaak 'misbruik' van gemaakt op feesten en partijen. Ik kon vrij makkelijk transponeren (= stukken in verschillende toonsoorten spelen) en dat kwam goed uit bij het ten gehore brengen van diverse liederen met zang). 

Vertel iets over je verdere opleiding en ontwikkeling op muzikaal gebied. 

Ben na het Atheneum op Roncalli in Bergen op Zoom een reis begonnen door muziekland via een aantal conservatoria. Heb piano gestudeerd in Arnhem, heb daar ook een jaar compositie gestudeerd om die studie  te vervolgen in Keulen bij de beroemde jazzcomponist/trombonist Bob Brookmeyer. Daarna heb ik nog een studiebeurs ontvangen om een tijdje in New York te kunnen studeren en van de EU een prijs ontvangen die me in staat stelde om in Kopenhagen 3 maanden te kunnen werken/studeren. Kortom: lang genoeg op school gezeten!  

Het schrijven van muziek is één van je werkzaamheden, voor wie heb je al geschreven?
 
De hoofdmoot van mijn muzikale activiteiten is componeren inderdaad. Hoewel ik sinds een jaar ook weer veel meer op het podium sta; iets dat ook voor de ontwikkeling van mijn composities erg belangrijk voor me is. Contact met het publiek en  medemusici, live de muziek kunnen laten ontstaan, (zeker in de jazz een groot goed!); het draagt allemaal bij tot een verdieping en ontwikkeling van mijn muzikale activiteiten. Ik heb het geluk gehad met vele (inter)nationale musici te hebben mogen werken.  Het loopt uiteen van Eric Vloeimans (nu bekende trompettist in nl, met een ongekende lyriek), de cellist Ernst Reijseger waarvoor geen enkele stijl heilig is en geen grens onoverbrugbaar, Terry Bozzio, de beroemde Zappa drummer (met hem maakte ik een cd ' Chamber Works'), George Duke, Peter Erskine, Doudou N'Diaye Rose, Pat Metheny, Gino Vannelli. Maar ook arrangeerde ik voor Bløf, Mariza, Freek de Jonge, Sezen Aksu en niet te vergeten Ties Mellema, waar ik een gehele suite voor sax en piano voor heb geschreven (op 22 mei 2010 in Tholen te horen, net als ikzelf en mijn broer Maurits overigens met zijn schitterende, persoonlijke liedjes). Dit jaar heb ik ook de eer gehad dat het Concertgebouworkest een stuk van mij heeft gespeeld, 'Uncle M.'. Verder verwijs ik je naar mijn websites voor meer info:

 
www.martinfondse.com
www.myspace.com/martinfondse
www.facebook.com/martinfondse
www.starvinsky.com

Wat is jouw “band” met Concordia nu en in het verleden??

De band met Concordia bestond er vroeger uit dat ik zo hard mogelijk wegliep als ik de harmonie zag aankomen. Als kind moest ik niets van blaasorkesten hebben. Ik speelde vroeger ook dwarsfluit en ben als zodanig een paar keer benaderd om mee te komen spelen, maar dat heb ik immer pertinent, dich beleefd geweigerd. Natuurlijk wordt een mens ouder en wijzer en zie ik inmiddels de schoonheid van de muziek ook in harmonieorkesten terug. Reeds 10 jaar geleden (of wellicht nog meer...) schreef ik het stuk 'Tholense Boys', een suite opgedragen aan mijn grote liefde: het voetbal! Kijk, op zaterdag voetballen in het trotse geel zwart was natuurlijk vanuit mijn jeugdige gezichtspunt een stuk aantrekkelijker dan in een te warm zittend kostuum de weg op om te gaan toeteren, zeg nou zelf! Het leuke van die samenwerking was dat ik weer contact had met Marcel Hartendorp.[ dirigent van Concordia]  Bij Marcel heb ik leren big band spelen (op alt sax nog wel) in Steenbergen bij de Stone Town Bigband. Dus toen ik een (jazz)stuk mocht schrijven voor Concordia dat hij zou dirigeren was het een eenvoudige keuze. Ook voor het concert dit jaar staat Marcel er weer voor, dus ik heb er weer alle vertrouwen in dat het mooi gaat worden. 

Het openingsstuk voor het concert wordt een “juweel”, hoe moeten wij ons daarop voorbereiden als publiek???

Tja, wat kan ik daarop zeggen? Ik doe altijd mijn best om een zo goed mogelijke compositie te maken. De ene keer lukt dat beter dan de andere keer; maar dan nog kun je niet voorspellen hoe publiek erop reageert. Het is zowiezo altijd goed om met open oren en een open mind, zonder te veel vooroordeel naar muziek te luisteren.

Werk je ook internationaal???

Zeker! en dat is erg leuk. op het moment verblijf ik in Brazilie. Een land met een enorm rijke muziekhistorie. Vele culturen smelten hier samen: de Europese, Westerse cultuur (Portugal en zelfs Nederland hebben  hier lang het bewind gevoerd) , de Afrikaanse cultuur van de hier naar toe getransporteerde slaven (je vindt in bv het noord oosten nog vele duidelijke voorbeelden van ritmes die direct afstammen van Afrikaanse muziek) en de muziektradities van de 'native indians'.  Doordat ik uitgenodigd was twee jaar geleden door Ernst Reijseger ben ik in aanraking gekomen met Brazilie en haar muziek. En de speelvreugde, energie en enthousiasme waar hiermee muziek wordt gemaakt, en niet alleen op het podium, maar de door de gehele samenleving heen heeft ook iets in mijzelf losgemaakt. Het besef dat muziek moet klinken, live, een kunstvorm in de tijd zou je kunnen zeggen, waar het hier en nu het belangrijkst is. Componeren is een prachtig vak; je neemt de tijd om goed na te denken over vorm, dynamiek, orkestratie, harmonie, ritmiek van een muziekstuk, maar het blijft nog altijd het mooist als de muziek daadwerkelijk gespeeld wordt! En door kennis te maken met andere muziekstijlen, andere werelddelen kom je erachter dat muziek ook ontzettend flexibel medium is. Een soort verbeterd esperanto, een taal waarmee je met iedereen ter wereld kunt communiceren.  

Je hebt een eigen orkest, wil je daarover iets vertellen??

Ik heb een aantal jaar geleden inderdaad mijn eigen orkest opgericht: Starvinsky Orkestar. je kunt het eigenlijk zien als een grote band, 12 musici en dat is nog altijd 6 personen minder dan een gemiddelde big band. Maar ik heb gekozen voor een alternatieve bezetting, waarnaast een ritmesectie (bas, drums, piano) en blazers ook een volledig strijkkwartet is geintegreerd. Ik heb het gelu kdat ik met een aantal Europese topmusici mag werken met deze band. Een ensemble met virtuoze musici die ook nog het talent hebben om open met muziek om te gaan. En dat merk je door de instrumenten die ze spelen, naast de gangbare 'klassieke' instrumenten komt het regelmatig voor dat er gebruik gemaakt wordt van megafoons, melodica's, oude stempels (van die Deutsche Post!), traditionele fluiten en speelgoed. Maar alles in dienst van de muziek. De grootste motivatie om een eigen orkest op te richten lag in het feit dat ik veel muziek voor andere, grote (symphonie) orkesten heb geschreven. Voor het eerder genoemde Concertgebouworkest, ik heb ook veel te danken aan het Metropole Orkest waar ik vele projecten mee heb mogen doen, Het Holland Symfonia, Nederlands Blazers Ensemble en nog veel meer. Wat me immer niet lekker zat was dat je zelden de kans had om je muziek te laten ontwikkelen. De meeste orkesten spelen zo'n stuk 1 of 2 keer en dat is het dan. Soms, nee altijd, heeft muziek tijd nodig (lees speelbeurten) om te groeien en die kan ik nu met mijn eigen orkest nemen. Voorts is het zo dat ik op elke positie een favoriete instrumentalist heb staan die mijn muziek kent en mijn werkwijze reeds begrijpt. Dat scheelt enorm veel tijd, waardoor we veel sneller 'de diepte in kunnen'. Ik spreek de wens uit dat het de komende 10 jaar mijn lijforkest mag worden!  We hebben dit jaar een prachtige cd uitgebracht die 'Fragrant Moondrops' heet. In dit seizoen zullen we weer een aantal concerten verzorgen en we hebben reeds succesvol op het North Sea Jazz Festival gestaan en voor een uitverkocht BIM Huis gespeeld (de jazztempel van Nederland!).  Verder schrijf ik voor film, theater en dansproducties.

Kom jij  vaak in Zeeland en Tholen in het bijzonder?

Hmm, wat is vaak. Nou, niet iedere week. Maar ik bezoek toch wel met enige regelmaat mijn ouders (hoewel die de frequentie wellicht wat opgevoerd zouden willen zien).  Het leuke is wel van de helft van mijn leven alweer weg te zijn uit Zeeland, dat je typische Zeeuwse geuren als de slikken of het uitzicht in de polders enorm gaat herwaarderen. Erg mooi om te merken. En de lucht is prima, ik slaap er altijd goed. Ach, eigenlijk is alles natuurlijk beter in Zeeland! Laat de rest van Nederland het maar niet horen, dan is het gedaan met de rust... 

Heerlijk om van je hobby je beroep te kunnen maken en je talenten hierbij maximaal te benutten………………..is dit ook wel spannend?  Ivm beleg op het brood.??

Ach, in deze tijden van crisis (zoals men vaak dramatisch zegt) zijn alle zekerheden ook maar schijn gebleken, En dan kun je maar beter iets doen in het leven waar je achter staat, waar je van houdt, wat je passie is.  Het enige nadeel van je hobby je beroep maken is dat je geen hobby meer hebt...